Einband berieben, leicht bestoßen, Buchrücken leicht ausgeblichen, Kopfschnitt angegraut, Bleistifteintrag auf Vorsatz, sonst guter Zustand. - LECTORI S. D- FRID. GVIL. STVRZIVS JVTirum est, Orionis Etymologicon, quanquam ab Etymologici Magni auctore, a Suida et Phauorino aliisque laudatum, tamen a nullo Criticorum diligentissimorum, qui saeculo XVI. floruere, ne ab Henrico Stephano quidem aut Friderico Sylburgio, neque consultum neque editum fuisse. Etiam praestantissimis saeculi XVII. Philologis, vt Claudio Salmasio et Isaaco Casaubono, ignotam vel saltem non memoratam fuisse Orionis praestantiam, mirum, est. Nam viris doctis, qui istud saeculum ornabant, omnino non cognitum fuisse hoc Orionis Etymologicon, nullo modo mihi persuadeo. Certe Martinus Brunnerus, Professor Graecae linguae Vpsaliensis , et Johau-nis Schefferi socer, in animo habuit, illud Thomae Magistro et Moeridi Alticistae adiicere, et eruditus Siculus, Martinus la Farina, integrum Orionis Etymologicum cx MSto Bibliothecae S. Laurentii seu Scorialiensis in Hispania incepit edere1). Sed Georgii Matthiae Koenigii, Graecae linguae eodem saeculo in Academia Altorfina Professoris, inscitia non miranda sed stupenda aeque ac ridenda videatur, qui Lexico Phauorini, inter alias notas, marginibus editionis Basileensis in exemplo quod Bibliotheca Paulina Lipsiensis seruat adscriptas, p. 54, 7. vbi Phauorinus recte scripserat [...] , alleuerit haec: „an est Horapollo?“ Viris eruditis saeculi superioris, inprimis Dauidi Ruhrikenio, qui Lutetiae Parisiorum versans Orionis Etymologicon iu vsum suum descripserat, deinde autem nonnulla ex eo aliis quoque impertiuerat, fere vnice hoc deberi existimandum est, vt non solum vtilitas Orionis perspecta fuerit, sed etiam Lutetiae vnum saltem Codicem MStum, qui illius opus contineret, reperiri apparuerit. Sunt vero ibi plures, e quibus Gottlieb Chriftophorus Harlesius Codices MMDCLIII. et MMDCX. indicauit. Vtrum quidem horum Ruhnkenius descripserit, non compertum habebam. Vix tamen dubium est, quin ille non minus quam Larcherus descripserit priorem, quo totum Orionis Etymologicon contineri dicitur, quum alter, vt Codex CCCCLXIV., tantum Excerpta habeat. Nostra aetate Orionis Lexi-con etymologicum praecipue per Fridericum lacobum Bastium innotuit, qui parlim in Epistolae criticae appendice, partim in Notis ad Gregorli Corinthii de Dialectis libellum a Schaefero editum passirn Glossas inde attulit, vel emendauit. Verum ne ille quidem, quo potissimum Codice vsus sit, indicandum putauit, atque interdum ita de eo loquitur, vt non nisi vnus, qui Orionis Etymologicon contineat, in Begia Bibliotheca Parisiensi extare videri queat. Coniicere tamen possumus, eum locos, quos ex Orione attulit, ex eodem Codice, quem Larcherus sibi, describendum, surnsit, hausisse. Saltem vtrumque, cuius vsus mihi fuit, Larcheri apographon valde vitiose scriptum est: quae quidem vitiositas non Larcheri negligentiae tribui debet, sed librario, qui Codicem Parisinum descripserat. Hoc ipsum vero Bastius de eo, qui ipsi ad manus fuit, Codice pas-sim praedicat’). Ruhnkenius autem, nisi correctiorem Codicem inuenit, id quod mihi non est verisimile, vbi locos ex eo attulit ipse statim emendasse vitia manifestiora putandus est, qua de re plus semel in uo iulis meis monui. ISBN 9783487045399
